Make your own free website on Tripod.com
 
 
  HOME ::
   
 
ประวัติส่วนตัว อาจารย์สุนทร

          เมื่อ ๖๐ ปีที่แล้ว  เด็กชายวัย ๒ เดือน  ที่พระธุดงค์หรือหลวงปู่เพชร (พระอภิญญาแห่งแดนเขมร ) ซื้อมาจากพ่อแม่ด้วยเงินเพียง ๑ บาท ถูกเลี้ยงดูมาในย่ามของหลวงปู่ ที่สะพายเด็กน้อยรอนแรมไปทั่วกว่าครึ่งชีวิต  เติบโตมากับข้าวก้นบาตร  และอยู่ภายใต้ร่มเงาแห่งพระพุทธศาสนา  ท่านบวชเณรเมื่ออายุ ๑๒ ปี ติดตามหลวงปู่ไปทั่วทั้งป่าช้า ป่าลึก ที่รกร้างห่างไกลผู้คน  ขณะที่ติดตามหลวงปู่ก็ได้สอนให้บริกรรมภาวนา ไปเรื่อยๆ จนจิตเกิดความสงบตั้งแต่ขั้นต้นไปถึงขั้นกลางและเข้าสมาธิชั้นสูง  ในขณะที่เข้ากรรมฐานนั้นจิตของตนเองได้ดิ่งลึกเข้าสู่สมาธิชั้นสูงอย่างรวดเร็ว เป็นจิตที่เข้าสมาธิจนขาดสิ้นภาวะทางกายรวมทั้งลมหายใจ  ต่อมาหลวงปู่เพชรเห็นความชำนาญในการเข้าสมาธิของตนดีแล้ว จึงสอนวิชาการถอนของ การจับผี และที่สำคัญคือการเป่าทองเข้าหน้าผาก จากนั้นเมื่ออายุได้  ๑๕  ปีก็สำเร็จ หลวงปู่เพชร ก็ให้สึกมาใช้ชีวิตฆาราวาส  โดยฝากฝังให้นำเอาวิชานะปัดทองมาช่วยพุทธศาสนา  เพื่อจะได้นำมาทำบุญมาสร้างวัดวาอารามต่อไป


          นอกจากวิชาเป่าทองแล้ว  อาจารย์สุนทรก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มีชื่อเสียงในด้านการปลุกเสกวัตถุมงคล  ไม่ว่าจะเป็น ปลัดขิก ตะกรุด  สาริกา ฯลฯ  ซึ่งได้รับการยอมรับและพิสูจน์ให้เห็นมาแล้วในอดีตเมื่อย้อนไปหลายสิบปีท่านอาจารย์ท่านชอบเล่นทางอยู่คงมาก  คือหลังจากการเสกเสร็จแล้วต้องลองยิงให้ท่านดูก่อน หากยิงออกแสดงว่าพิธีล่มของไม่ดีจริง ท่านจะไม่ให้ใครเอาไป ต้องนำมาเสกใหม่  แต่ตั้งแต่ทำมายังไม่เคยมีครั้งไหนที่ยิงออก   หากยิงออกก็ยิงไม่เข้า  การทดสอบที่น่าหวาดเสียวที่สุด  ก็คือการที่ท่านให้ศิษย์ของท่านลองยิงตัวท่านดู   ซึ่งปรากฏว่าเป็นอัศจรรย์ว่ายิงออกแต่ไม่เข้าเป้นหนังเหนียวทรหด  คงกระพันชั้นสูง โดยดูที่ตัวท่านจะมีลอยแผลที่มีลักษณะเป็นจ้ำ ๆ   โดยอาจารย์สุนทรท่านได้บอกว่า  “ไอ้ที่ลองน่ะ! ไม่ใช่โอ้อวด หลวงพ่อ(หลวงปู่เพชร)ท่านสั่งไว้ห้ามโอ้อวด แต่ทำอะไรต้องให้ใช้ได้จริง ถ้าใช้ไม่ได้ก็ไม่ให้ออกไป สมัยก่อน ลองกันทุกวัน วิชาต่างๆ ก็เรียนมาเยอะแล้ว เรียนแล้วก็ต้องพิสูจน์ ก่อนนี้ชอบมากเืรื่องพวกนี้ เล่นทางคง(คงกระพัน)”  แต่เดี๋ยวนี้ท่านว่าท่านก็ยังเสกทางคงกระพันได้ แต่มันเหนื่อย ประกอบกับวัยที่มากขึ้น  จะมีก็ตะกรุดตำรับของพระพิชัยสงครามเรียกว่าตะกรุด มหาระงับ พระอาจารย์พิจารย์ วิจารโณ ท่านจารเองกับมือทุกดอก  ที่เข้าร่วมการเสกสุดฝีมือเหมือนกัน  มีคนลองยิงดูปรากฏว่าคนที่ลองต้องเสียปืนกระบอกนั้นไป เพราะลูกกระสุนคาปากกระบอกปืน  เล่นเอาคนลองเหงื่อแตกเพราะหากปากกระบอกปืนแตกคงเป็นอันตรายอย่างแน่นอน ”  ดังนั้นทางคงกระพันแล้ว ท่านอาจารย์สุนทร เผือกเที่ยง ผู้นี้ก็ไม่เป็นรองใครเช่นกัน